اگر روزی رسد روی تو بینم
گذارم زیر پایت این جبینم
چرا احوال زارم را نپرسی
اباصالح که از هجرت غمینم
اگر سهمی بود ما را ز دیدار
بگو تا بر سر راهت نشینم
بیا ای دوست دردم را دوا کن
مرا با دیدنت حاجت روا کن
بیا مولا که من چشم انتظارم
همیشه با غم هجرت بنالم
تو می آیی
تو می آیی و ازهفت آسمان اعجاز می بارد
نمی گویی چرا از بال من پرواز می بارد؟
شدم مبهوت و سر گردان در این صحرای وانفسا
و از بخت بدم ،بر شانه هایم راز می بارد
کجایی ای که زیبایی،الفبا از لبت آموخت
و از خال سیاه گونه ات ،صد ناز می بارد
نشسته بر رهت ،جن و ملایک گوش بر فرمان
برای یاریت از ماســــــوا سرباز می بارد
از روایات اسلامى و پیشگویى هاى پیشوایان استفاده مى شود که: پیش از ظهور حضرت ولى عصر(علیه السلام)، فتنه ها، شورشها و انقلابهاى نظامى اتّفاق مى افتد و طى جنگى جهانى، یک سوّم جمعیّت روى زمین به هلاکت مى رسد، و به دنبال آن بیمارى طاعون شایع مى شود، و یک سوّم دیگرش را نیز نابود مى کند.
براى روشن شدن مطلب به چند روایت که در این زمینه مى آوریم، توجّه فرمایید.
1 ـ در حدیثى از امیرمؤمنان على(علیه السلام) روایت شده که فرمود:
«لا یَخْرُجُ الْمَهْدِیّ حتّى یُقْتَلَ ثُلْثٌ، وَ یَمُوتَ ثُلْثٌ، وَ یَبْقى ثُلْثٌ».
«مهدى(علیه السلام) قیام نخواهد کرد تا این که یک سوّم مردم کشته شوند، و یک سوّم بمیرند، و یک سوّم باقى بمانند».
2 ـ در حدیث دیگرى از آن بزرگوار نقل شده که فرمود:
«بَیْنَ یَدَىِ الْقائِم(علیه السلام) مَوْتٌ أحْمَرُ وَ مَوْتٌ أبَیَضُ . . . فَأمّا الْمَوْتُ الاْحْمَرِ فَبالْسَّیفُ، وَ أمّا الْمَوْتُ الأبْیَضُ فَالْطّاعُونُ».
«پیشاپیش ظهور حضرت قائم(علیه السلام) دو نوع مرگ خواهد بود: مرگ سرخ (کشته شدن) و مرگ سفید (مردن) . . . مرگ سرخ به وسیله شمشیر و مرگ سفید با طاعون محقق مى شود».
3 ـ در حدیثى که ابو بصیر و محمّد بن مسلم از حضرت صادق(علیه السلام) نقل کرده اند، چنین آمده است:
«لا یَکُوْنُ هذَا الأمْرُ حتّى یَذْهَبَ ثُلْثا النّاسِ. فَقِیلَ لَهُ: فإذا ذَهَبَ ثُلثا النّاسِ فَما یَبْقى؟ فَقالَ(علیه السلام): أما تَرْضَونَ أنْ تَکُونوا الثُّلُثَ الْباقِی؟».
«این امر ـ ظهور ـ صورت نخواهد گرفت تا این که دو سوّم مردم از میان بروند.
عرضه شد: اگر دو سوّم مردم از میان بروند، چه کسى باقى مى ماند؟
فرمود: آیا خوشحال نیستید که شما یک سوّم باقى مانده باشید؟».
ادامه مطلب...
عاشقان عیدتان مبارک باد
قعطه ای گمشده ای از پر پرواز کم است یازده بار شمردیم ویکی باز کم است این همه آب که جاریست نه اقیانوس است عرق شرم زمین است که سرباز کم است
شعبان شد و پیک عشق از راه آمد عطر نفس بقیه الله آمد با جلوه سجاد وابوالفضل وحسین
یک ماه وسه خورشید در این ماه آمد
گفتم خدایا مرا حیاتی بفرست/ طوفان زده ام راه نجاتی بفرست/ فرمود که با زمزمه یا مهدی نذر گل نرگس صلواتی بفرست
بخوان دعای فرج را دعا اثر دارد/دعا کبوتر عشق است که بال وپر دارد/بخوان دعای فرج را که یوسف زهرا/زپشت پرده غیبت به ما نظر دارد
تا کی بگویم ای خدا این معز اولیاء/رسیده برلبم نفس/جانا بفریادم برس
بسمه تعالی
منتظران رابه لب آمد نفس
ای زتوفریاد به فریاد رس
دیر نشد آمدنت ؟
ای که دلت از همه ایوب تر
ماه رخت ، خوب تر ازخوب تر از خوب تر
ای که غمت ،کون ومکان ، هردوجهان ، سوخته
منتظران فرجت ، چشم به یک جمعه ی تردوخته
ای که مسیحا ز دمت جان گرفت
ماه ز تو کنیه ی تابان گرفت
ابر به یمن قدمت، آیه ی باران گرفت
وحی ، ز تو معنی قرآن گرفت
ای به لبت حق ، چو لب ذوالفقار
ای که دلت با دل زهرا بشده همجوار
ای همه نور و همه خوبی ، همه عشق وصفا
منتظران سوخته اند ازغم هجر و وفا
ای به شمایل به محمد به علی در سرشت
بر جبل النورخدا نام تو مهدی نوشت
یوسف زهرا دلمان خون شده
دیرنشد آمدنت؟چون شده؟
آه بیا ، ما ز بدی قافیه را باختیم
قلب تو را خانه ی اندوه وغمین ساختیم
لیک ببخشای وبیا پیش ما
تاب نمانده به دل ریش ما
آه ، اگر دست دهد دیدنت
دیدن آن لحظه ی نرگس به دمن چیدنت
جان دهم ومیرم از این شوق ناب
ای که تویی معنی امّ الکتاب
شعر سپید
سراینده : فاطمه بیات پور
